بافت پارتیشن

بافت پارتیشن

بافت پارتیشن یکی از ویژگی های سطح آن است که دارای یک ترکیب سه بعدی است یعنی دارای طول و عرض و ارتفاع می باشد. وقتی بافتی را صاف و یا زیر ارزیابی می کنیم در حقیقت بافت آن سطح را توضیح می دهیم.

به طور کلی بافت بر دو نوع است:

  1. بافتی که به وسیله دست آن را احساس می کنیم.
  2. بافتی که توسط بینایی آن را حدس می زنیم و بدون لمس است.

میزان فاصله، نور و قدرت دید در این بافت مهم هستند. همه موارد دارای یک درجه ای از بافت هستند. نکته مهم این است که بافتهای زبر باعث می شوند یک سطح، نزدیکتر به نظر آید و مقیاس آن کاهش یافته و وزن بصری آن را افزایش می دهد.

عموماً بافت ها تمایل دارند فضایی را که در آن هستید، پر کنند. مثلاً اگر کف اتاقی را فرش کرده باشند که چند سانتی متر پشم داشته باشد نسبت به اتاقی که موکتی ظریف کف آن را پوشانده است، بافت فرش آن اتاق باعث می شود اتاق پرتر از اتاق موکت شده به نظر آید.

بافتی که برای اشیاء و اجسام یک اتاق کوچک مانند، موکت، فرش، پارتیشن، کمد و غیره قرار می گیرد بایستی ظریف باشد یا به ظرافت مورد استفاده قرار گیرد. می توان در یک اتاق بزرگ از بافت برای کاهش مقیاس فضا یا برای تعریف یک جو صمیمی تر در داخل آن استفاده کرد و پارتیشن و اجسام دیگر را با بافتی ضخیم تر به کار گرفت.

اتاق با تنوع بافتی اندک، ممکن است بی روح به نظر آید، یعنی اگر قرار باشد کمدها، دیوارها، پارتیشن، و دیگر وسایلی همگی از جنسی صاف و مسطح باشند، اتاق کسل کننده و بی روح جلوه می کند. در حالی که ترکیباتی از بافت های زیر و نر، صاف و ناصاف، درخشنده وکدر، براق و مات می توانند تنوع و جذابیت را فراهم آورند. در انتخاب و توزیع بافت پارتیشن و دیگر اشیاء و اجسام به کار رفته در اتاق ها بایستی رعایت اعتدال شده و نظم و توالی آن در نظر گرفته شود.

بهتر است در اتاق کار، اتاق مطالعه و مکان هایی که اعمال ساکن تر در آن انجام می شود از بافت های درخشنده و براق کاسته شود. زیرا در این مکان ها فعالیت های ذهنی و چشمی زیاد است و درخشندگی بافت پارتیشن و اجسام دیگر باعث حواس پرتی می شود و تمرکز را از بین می برد.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *